In memoriam Grootvorst Fernao I (Schmeits)
Op zondag 25 januari 2026 overleed Fernao Schmeits, Grootvorst van De Marotte Zitterd op 88-jarige leeftijd. De Marotte Zitterd verliezen hiermee een groot ambassadeur die niet alleen in het Sittardse werd gewaardeerd. Fernao Schmeits was van 1981 tot 1997 Vorst Marot en werd bij zijn aftreden benoemd tot Grootvorst, een titel die hij tot aan zijn dood met trots voerde.
Fernao Schmeits was lid van Club Wovan en van daaruit trad hij in 1968 toe tot het Optoch Kommitee. In 1971 werd hij door Vorst Marot Lambaer I (Claessen) benoemd tot Ridder in de Orde van de Pappegey. Op de ‘Sjlotzitting’ van 9 februari 1980, aan de vooravond van het 9 x11-jarig bestaansfeest trad Fernao toe tot De Marotte Zitterd en werd meteen benoemd tot Vice Vorst met recht tot opvolging.
De opvolging volgde meteen na het jubileumfeest toen Vorst Marot Lei I (Meijers) zijn aftreden aankondigde. Op 7 november 1981 werd Fernao Schmeits geïnstalleerd tot 15e Vorst Marot van de toen precies 100-jarige “Stadsvastelaovesvereiniging”.
Fernao zou het vorstschap tot 1997 blijven uitoefenen, wat de op één na langste vorstelijke periode is, in de 145-jarige historie van De Marotte Zitterd. Als hoogtepunten uit zijn periode noemde hij; zijn 14 stadsprinsen met als extra bijzonderheid het prinsschap van zijn zoon Richard in 1990, het 111-jarig bestaansfeest gevierd in november 1992 en de Marotte-revues.
In 1992 werd hij door de toenmalige burgemeester Tonnaer onderscheiden met de zilveren Erepenning van de gemeente Sittard. In datzelfde jaar werd hij lid van verdienste van het SLV (Samenwerkende Limburgse Vastelaovesverenigingen). In 1997 werd hij ook nog “Ehrensenator” bij de Grosse Kölner uit Keulen waarmee De Marotte Zitterd al meer dan 60 jaar een vriendschapsband onderhoudt.
In 1997 nam hij met een academische zitting afscheid van zijn vorstelijke regeerperiode en werd Fernao geïnstalleerd als Grootvorst. Als Grootvorst trad Fernao tot zeer hoge leeftijd op als vervanger van Vorst Marot als deze tijdens bezoekjes verhinderd was. Dit deed hij met volle betrokkenheid en een betere ambassadeur kon je niet hebben. De man was zeer wel bespraakt, en wist tijdens zijn speeches je altijd te raken. Of zoals de huidige Vorst Marot zei; “Als Fernao gesproken had, was de helft van zijn toehoorders emotioneel, en de andere sprekers hoefde niets meer te zeggen”.
Ook bleef hij lid van het Optoch Kommitee Zitterd waar hij na een dienstverband van 38 jaar (1968-2006) werd benoemd tot Erelid. Ook was hij in 1990 benoemd als lid van de Senaat van de Marotte. Bij zijn 4 x 11-jarig lidmaatschap van de Marotte Zitterd werd hij wederom benoemd tot lid van verdienste. Het zal niet vaak voorkomen dat één persoon een onderscheiding twee keer krijgt. Afgelopen zomer ter gelegenheid van zijn 88e verjaardag mocht ook nog de “Verdienstorden in Gold” van het Festkomitee Kölner Karnaval van 1823 in ontvangst nemen.
Fernao heeft met zijn aimabele stijl, zijn aanstekelijke glimlach en zijn buitengewone sprekerskwaliteiten een onuitwisbare indruk gemaakt op velen in Sittard en ver daarbuiten. We zijn er trots op dat hij ene van ons was.
Vaarwel Grootvorst!
